Dat er mensen zijn die een hekel hebben aan katten is voor mij bijna niet te begrijpen. What’s not to like? Anderzijds begrijpen die mensen vaak ook niks van mijn grenzeloze liefde voor deze dieren, dus dan staan we denk ik quitte.

Ik krijg regelmatig de vraag waar mijn liefde voor katten vandaan komt. En eigenlijk kan ik daar nooit echt goed antwoord op geven. Iets in de trant van ‘ik vind ze gewoon leuk’ schiet veel te kort. Ik vind naar de bioscoop gaan ook leuk maar daar blog ik niet over. De liefde voor katten gaat veel verder en zit veel dieper dan dat. Als iemand mij naar mijn katten vraagt begin ik te stralen en te ratelen en hou ik niet meer op met praten. Foto’s moeten verplicht worden bekeken en anekdote op anekdote wordt in geuren en kleuren vertelt. Ik heb inmiddels geleerd de ‘please shut up’ blik te herkennen. Eigenlijk lijkt dit nog het meest op gedrag wat nieuwbakken ouders vertonen na de geboorte van hun kind. Ook dan moet de hele wereld vaak (gevraagd en ongevraagd) weten hoe fan-tas-tisch die kleine wel niet is en worden complete foto gallerijen op de iPhone verplicht doorgeswiped. En wij roepen allemaal keurig netjes  ‘ahhhhhh‘ en ‘ohhhhhh’ bij.elke.fucking.foto natuurlijk.

Maar terug naar de katten.
Ze ontroeren me. Ze zijn puur. Honden zijn dat ook, maar die zijn me te braaf en ze stinken. Katten ruiken heerlijk, zijn eigenzinnig en lief. Ze kiezen hun mens, niet andersom. Als je goed voor ze bent zijn ze ontzettend loyaal. Vinden ze het niet meer zo leuk bij je, dan trekken ze gewoon in bij wél aardige mensen een huis verderop.  Ze zijn grappig, inventief, slim en mooi. Met hun ronkende knormotortje laten ze alle spanning van de dag uit je lichaam glijden. Met een voorzichtig pootje op je gezicht proberen ze je ’s ochtends (of midden in de nacht) wakker te maken, tijd voor ontbijt. Kort daarop gevolgd door een ferme tik op je neus, there is no snooze button on a cat that wants breakfast. Verkeerd gevallen vogeltjes of kikkers worden precies op het kleed weer uitgekotst. En niet 2 cm naar links op het laminaat. Ze voelen precies aan in wat voor stemming je bent. Ze zijn de beste vorm van troost op je zwartste dag. Ze zijn een wandelend pakketje affectie, ontroering, humor en ontspanning. Ze zijn de leukste dieren op aarde. Daarom.

Wat vind jij het allerleukste aan katten?

 

Groet, Judith

Judith en katten